[Zeynep]

Bir öğretmen sınıfa girer, dersini anlatır ve çıkar.

Onun ayrılışı, başarısız olduğu anlamına gelmez.
Vazifesini tamamlamıştır.

Belki hayatımıza giren bazı insanlar da böyledir.

Kimisi sevgiyi öğretir…
Kimisi sabrı…
Kimisi affetmeyi…
Kimisi ise yalnızca Allah’a dayanmayı…

Biz çoğu zaman gideni “kayıp” sanırız.

Oysa bazen Hak Teâlâ, kalbi kendisine daha çok yöneltmek için bazı kapıları kapatır.

Elbette her ayrılığı aynı şekilde yorumlamak doğru değildir.
İnsanların hataları, kırgınlıkları ve yanlış tercihleri olabilir.

Fakat mümin bilir ki; hiçbir buluşma da hiçbir vedâ da Allah’ın ilmi ve takdiri dışında değildir.
Kul, her olayın bütün hikmetini bilemese de Rabbinin hükmünde mutlaka bir hayır bulunduğuna inanır.

Belki de asıl soru şudur:

Hayatımdan çıkan kişi beni gerçekten terk mi etti; yoksa Rabbim beni daha hayırlı bir yola mı yöneltti?

Belki bugün eksiklik gibi görünen şey, yıllar sonra dönüp baktığında seni Rabbine yaklaştıran en büyük lütuf olarak hatırlanacaktır...