Behiye
Bilgin Üye
Ahmet Enes - Çocukluk
Ahmet Enes - Çocukluk
Ahmet Enes - Çocukluk
Şimdi çocukluğumla kıyaslayınca umudumu
Farkettim ki çokça azalmış
Kalbim bu yalancı dünyanın ve de insanlarının
Yalan tavırlarına çoktan alışmış
Belki bende onun parçası oldum
Gidilen yoldan dönemez oldum
Taşların altına elimi koyamaz oldum
Yada umutlar yeşermişti gözlerim körelmişti
Bu yüzden onları da seçemez oldum.
Yaraları tuzla, acıyla sardım ben
Belki bu sabrın inancı madenden
Bulamadım aklıma göre bir havva ben
Ve yine başa döndüm hep bu kalbim yüzünden
Ah kalbim sus artık sus başıma bela açtın
Aklım bana yetmezken onu da yaktın
Ah kalbim geç kaldın geç şimdi bir günahkarsın
Seni bu garip halinle kim ne yapsın
Yaraları tuzla, acıyla sardım ben
Belki bu sabrın inancı madenden
Bulamadım aklıma göre bir havva ben
Ve yine başa döndüm hep bu kalbim yüzünden
Ahmet Enes - Çocukluk
Şimdi çocukluğumla kıyaslayınca umudumu
Farkettim ki çokça azalmış
Kalbim bu yalancı dünyanın ve de insanlarının
Yalan tavırlarına çoktan alışmış
Belki bende onun parçası oldum
Gidilen yoldan dönemez oldum
Taşların altına elimi koyamaz oldum
Yada umutlar yeşermişti gözlerim körelmişti
Bu yüzden onları da seçemez oldum.
Yaraları tuzla, acıyla sardım ben
Belki bu sabrın inancı madenden
Bulamadım aklıma göre bir havva ben
Ve yine başa döndüm hep bu kalbim yüzünden
Ah kalbim sus artık sus başıma bela açtın
Aklım bana yetmezken onu da yaktın
Ah kalbim geç kaldın geç şimdi bir günahkarsın
Seni bu garip halinle kim ne yapsın
Yaraları tuzla, acıyla sardım ben
Belki bu sabrın inancı madenden
Bulamadım aklıma göre bir havva ben
Ve yine başa döndüm hep bu kalbim yüzünden
