[Zeynep]

Mutlu sonlar hikâyelere mahsus,
Bizim payımıza yarım kalmak düştü.
Bir gidişin ardında sessizce durup,
"Geçer" dediğimiz ne varsa içimize çöktü.

Sen başka sabahlara karıştın belki,
Ben aynı gecede kaldım biraz.
Adını anmadım kimselere ama
Suskunluğumda hep senden bir iz var.

Mutlu sonlar hikâyelere mahsus,
Hayat bazen en sevdiğini alır.
İnsan alıştım sanır yokluğuna,
Bir şarkı çalar, yine başa sarar.

Ne sen kötüydün belki, ne ben eksik,
Sadece kader yanlış yerden kırıldı.
Biz bir masal olamadık sevdiğim,
Ama içimde en çok sen anlatıldın...