[Behiye]

Aldırmıyorum
Aldırmıyorum bugün.
Beni kendimliğime itip,
Senliğimi yok edişine.
Susmuyorum sesinden.
Kalmıyorum gidişine...
Ocak.
Şubat..
Mart…
Geçiyor işte!
Ayları yıllandırıp günüme kustuklarını
Haftamı iğneleyip,
Gecemi daralttığını…
Frenleyemediğim çığlıklarımdan bile sormuyorum!
İhanet sansürü göz kapamaları,
Sicilimden izinlenmiş kaybolmuşluklarını özümsemiyorum…
Canıma kast olmuşlukların,
Yarınıma dağıttığın bilinmezlikler,
Soru işaretlerime düğümlenmiş cevapsızlığın,
Kendime eksik kalışım…
His yorgunu binlerce aşk kalabalığı…
Soramamaktan örselenmiş adımlarımdan bunalıyorum.
Sessiz ol yarınımı benimseten yalancı!
Sessiz ol ki karışmasın alfabem…
Aldırdığın aşktan edinilmiş ayrılıktan kan damlıyor bugünüme…
Sende kaldım yalan!
Senden y’aralandım yarınıma, dünden…
Nisan.
Mayıs..
Haziran…
Bitiyorum düş’e kal’a bir masal eşliğinde.
Geçmemişlikten tozlanmış adım.
Yalan harflerinden…
K’aralandım sözlerinden,
Yok, oluyorum eşliğinsiz…
Temmuz.
Ağustos.
Eylül…
Bol yağışlı gözümden sen iklimi zaptoluyor,
Parmak uçlarıma kadar aceminim.
Sözlerim sana törpülü dudaklarımdan…
Olmayışın kadar var,
Benliğim kadar sendeyim…
Ekim…
Kasım…
Aralık…
Bitmelerden kal beğen,
Ayrılığı aşk’a göçlendir,
Gözüme bakışından kat…
Yıllandır saatlerimi…
Ya da sessiz ol!
Sustuğum cümleleri ezberime serpiştireyim…
Yalandan sevgilim!