[kivra]

Bekleme Gardaş
Benim derdim bana yeter de artar
Birde sen üstüne ekleme gardaş
İçimde olanlar bağrımı yırtar
İflah olur diye bekleme gardaş
Silinmedi bahtımdaki karalar
Can dediğim cevr i ile yaralar
Cerihamı tuzlu bezle saralar
Gam çekip saçını aklama gardaş
Aynı talih sanki aynı tecelli
İkimizde çöktük yaşımız elli
Çektiğin sıkıntı yüzünden belli
Boşuna acını saklama gardaş
Bizden gayrı cümle murada ersin
Huzuru sorana bilmiyom dersin
Öldüğümde bir ücraya gömersin
Yorulup kabrimi yoklama gardaş
Kul Ümitle kardeş olduğun duyur
Dar gününde derdin sinende uyur
Vaden yettiğinde yanıma buyur
Kahr edip kendini haklama gardaş
[/B]