[Zeynep]

Bir Gün Hiç Bir Şey Olmadı...

Bir gün eve dönerken düşündüm.

Bugün aslında hiçbir şey olmamıştı.

Ne çok güzel bir haber almıştım.

Ne hayatımı değiştirecek bir olay yaşamıştım.

Ne de unutamayacağım bir anı biriktirmiştim.

Sıradan bir gündü işte.

Sabah kalktım.

İnsanlarla konuştum.

Bir şeyler yedim.

Biraz yürüdüm.

Akşam oldu.

Ve gün bitti.

Ama sonra aklıma bir şey geldi.

Hayatımızın büyük kısmı zaten böyle geçiyor.

Film sahnesi gibi günler çok az.

Çoğu gün sıradan.

Sessiz.

Normal.

Ve galiba sorun da burada başlıyor.

Çünkü sürekli büyük mutluluklar bekliyoruz.

Bizi heyecanlandıracak şeyler.

Hayatımızı değiştirecek anlar.

Ama beklerken yaşadığımız günleri kaçırıyoruz.

Oysa yıllar sonra özlediğimiz şeyler genelde büyük olaylar olmuyor.

Annemin mutfaktan gelen sesi oluyor.

Arkadaşlarla edilen boş sohbetler oluyor.

Okul çıkışında yürüdüğümüz yollar oluyor.

Bir yaz akşamı oluyor.

Sıradan sandığımız anlar oluyor.

Belki de mutluluk sandığımız kadar karmaşık değildir.

Belki de mutlu olmak, kusursuz bir hayata sahip olmak değildir.

Sadece yaşadığın günün farkına varabilmektir.

Çünkü bir gün dönüp baktığında anlayacaksın.

Bugün sıradan dediğin günler...

Aslında hayatının ta kendisiydi..