Zeynep
Tecrübeli Üye
Bir Gün Son Kez Oyun Oynadık?
Bir Gün Son Kez Oyun Oynadık...
Geçenlerde bunu düşündüm.
Çocukken neredeyse her gün arkadaşlarla top oynardık.
Akşam olunca biri balkondan seslenirdi.
"Hadi eve!"
Biz de "Son maç!" derdik.
Ama o son maç hiçbir zaman son maç olmazdı.
Ertesi gün yine buluşurduk.
Sonra bir gün gerçekten son kez oynadık.
Ama hiçbirimiz bunun son olduğunu bilmiyorduk.
Kimse "Bugün çocukluğumuzun son maçı." demedi.
Topu aldık.
Eve gittik.
Ve bir daha hiç aynı kadroyla o sokakta buluşamadık.
Birimizin okulu değişti.
Birimiz taşındı.
Birimiz dershaneye başladı.
Herkesin hayatı başka bir yöne gitti.
İşin garip tarafı şu...
O günün diğer günlerden hiçbir farkı yoktu.
Ama meğer bazı anlar, yaşanırken sıradan görünüyormuş.
Değerini yıllar sonra anlıyormuşuz.
Bazen eski mahalleden geçiyorum.
O sokak hâlâ duruyor.
Kaleler yok.
Bağırışlar yok.
Topun duvara çarpma sesi yok.
Ama gözümü kapatınca sanki hepsi hâlâ oradaymış gibi geliyor.
O gün bana bir şey öğretti.
Hayatta bazı vedalar öyle sessiz oluyor ki...
Onların veda olduğunu ancak yıllar sonra fark ediyorsun.
Bu yüzden bugün yanında olan insanlara biraz daha sıkı sarıl.
Belki de şu an yaşadığın sıradan bir gün...
Yıllar sonra en çok özleyeceğin anılardan biri olacak...
Geçenlerde bunu düşündüm.
Çocukken neredeyse her gün arkadaşlarla top oynardık.
Akşam olunca biri balkondan seslenirdi.
"Hadi eve!"
Biz de "Son maç!" derdik.
Ama o son maç hiçbir zaman son maç olmazdı.
Ertesi gün yine buluşurduk.
Sonra bir gün gerçekten son kez oynadık.
Ama hiçbirimiz bunun son olduğunu bilmiyorduk.
Kimse "Bugün çocukluğumuzun son maçı." demedi.
Topu aldık.
Eve gittik.
Ve bir daha hiç aynı kadroyla o sokakta buluşamadık.
Birimizin okulu değişti.
Birimiz taşındı.
Birimiz dershaneye başladı.
Herkesin hayatı başka bir yöne gitti.
İşin garip tarafı şu...
O günün diğer günlerden hiçbir farkı yoktu.
Ama meğer bazı anlar, yaşanırken sıradan görünüyormuş.
Değerini yıllar sonra anlıyormuşuz.
Bazen eski mahalleden geçiyorum.
O sokak hâlâ duruyor.
Kaleler yok.
Bağırışlar yok.
Topun duvara çarpma sesi yok.
Ama gözümü kapatınca sanki hepsi hâlâ oradaymış gibi geliyor.
O gün bana bir şey öğretti.
Hayatta bazı vedalar öyle sessiz oluyor ki...
Onların veda olduğunu ancak yıllar sonra fark ediyorsun.
Bu yüzden bugün yanında olan insanlara biraz daha sıkı sarıl.
Belki de şu an yaşadığın sıradan bir gün...
Yıllar sonra en çok özleyeceğin anılardan biri olacak...
