[Zeynep]

Yine bir kıtanın başı,
yolun henüz yarısının yarısı.
Ve bir ses, uzaklardan aşina;
derin bir okyanusun dibi.

Özgürlük, sekiz harf, bir kelime.

Aramaksa en değerlini kaybetmekten gelir,
ya da hiç bulamamışlıktan.
Tanıdı mı hezar bu yokluğu?

Bir his var kalbimin derinliklerinde;
özlüyorum neyi özlediğimi bilmeyerek
ve istiyorum neyi istediğimi bilmeyerek.

Arıyoruz kimi zaman
yanlış bedenlerde doğru ruhları.

Bilirsin vaveyla ne demek,
en iyi sen bilirsin hatta.
Sükût-u hayalinin sonu nereye?
Akıt artık içindeki zehri.

Ağzımızın tadı kaçarsa alır mısın tatlı,
ya da sen de mi diken olmak istersin?

İnsanlar düz bakar, yüreğim;
nereden görsün senin sırtındaki kamburu?

Ve ruhlar ezelden aşinadır birbirlerine.

Bazen seni o kadar iyi tanıyorum,
çünkü ben varım karşımda;
ve bazen de bir hiçlik.

Hiç bir zaman sevmedi insan
İçinde kurduğu kişiye aşık yaşar ruhlar
Ve birgün tanırsan onu En çok o zaman kanar yaralar...