[Zeynep]

Hiç fark ettin mi...

Bazen aylarca beklediğin bir gün geliyor.

Sınav günü...

Doğum günü...

Mezuniyet...

Tatil...

O gün gelsin diye gün sayıyorsun.

Sonra o gün gerçekten geliyor.

Ve... bitiyor.

Hem de düşündüğünden çok daha hızlı.

Sonra kendi kendine diyorsun ki:

"Bu kadar mıydı?"

Galiba hayatın en garip tarafı bu.

En çok beklediğimiz günler bile geçip gidiyor.

Ama yıllar sonra dönüp baktığımızda aklımızda kalan şey o gün olmuyor.

O güne giderken yaşadıklarımız oluyor.

Okul çıkışında arkadaşlarla yürümek...

Sınavdan önce edilen son sohbet...

Gece geç saatlere kadar ders çalışırken içilen kahveler...

Saçma sapan şeylere güldüğümüz anlar...

Meğer özlediğimiz şey sonuçlar değilmiş.

Yolda biriktirdiğimiz anılarmış.

Belki de bu yüzden hayatı sadece "Bir gün..." diyerek yaşamamak gerekiyor.

"Bir gün mutlu olacağım."

"Bir gün rahatlayacağım."

"Bir gün yaşayacağım."

Belki de o gün bugün kadar yakındır.

Belki de hayat, beklediğimiz büyük anlardan çok...

Şu anın içinde saklıdır.

Ve bunu çoğu zaman ancak yıllar geçince fark ediyoruz...