Zeynep
Çalışkan Üye
Ne büyük korku; insanların gönülden uçup akılda kalması?
Ne büyük korku; insanların gönülden uçup akılda kalması...
Bundan sonra daha ürkek basarsın bastığın toprağa,
Kaçarsın o tanıdık şarkılardan, dokundukça hatırana.
En hazin kısmı da bu ya;
Onlar bilmez hâlâ gönlünde yeşeren bir filiz olduklarını.
Bazen en büyük acılar gözyaşıyla dökülmez içe,
Semanın aydınlığında uyanıp, bir hatırayla başlamaktır güne.
Yine de asil bir yanı bulunur bu yangının:
Geçici şehvetlerin çağında, başka çıkış yolun yokmuş gibi seversin.
Belki de bu yüzden bunca yıkımdan sonra bile,
Bekleyişlerin çaresizliğe gömüldüğü anlarda bile,
Bir parçan gizlice ruhunda huzur bulur;
Onların da seni özlediği o meçhul düşünde döner durur...
Bundan sonra daha ürkek basarsın bastığın toprağa,
Kaçarsın o tanıdık şarkılardan, dokundukça hatırana.
En hazin kısmı da bu ya;
Onlar bilmez hâlâ gönlünde yeşeren bir filiz olduklarını.
Bazen en büyük acılar gözyaşıyla dökülmez içe,
Semanın aydınlığında uyanıp, bir hatırayla başlamaktır güne.
Yine de asil bir yanı bulunur bu yangının:
Geçici şehvetlerin çağında, başka çıkış yolun yokmuş gibi seversin.
Belki de bu yüzden bunca yıkımdan sonra bile,
Bekleyişlerin çaresizliğe gömüldüğü anlarda bile,
Bir parçan gizlice ruhunda huzur bulur;
Onların da seni özlediği o meçhul düşünde döner durur...
