Zeynep
Tecrübeli Üye
O An Fark Ettim Ki?
O An Fark Ettim Ki....
Geçen gün telefonumun şarjı bitti.
İlk başta canım sıkıldı.
Otobüsteydim.
Müzik yoktu.
Sosyal medya yoktu.
Mesajlara bakamıyordum.
Yapacak hiçbir şey kalmamıştı.
Mecburen etrafı izlemeye başladım.
Karşımda küçük bir çocuk camdan dışarıyı izliyordu.
Yan tarafta iki yaşlı amca sohbet ediyordu.
Bir çift sessizce el ele oturuyordu.
Şoför aynadan arkaya bakıp mırıldandığı şarkıya eşlik ediyordu.
İlk defa fark ettim.
Aynı otobüste onlarca hayat vardı.
Hepsinin ayrı bir derdi.
Ayrı bir hayali.
Ayrı bir hikâyesi...
Ben ise aylardır başımı telefondan kaldırmadığım için bunların hiçbirini görmemiştim.
O gün eve gidince telefonumu şarja taktım.
Ama kendime de bir söz verdim.
Bazen hayatı sadece yaşamak için yaşayacağım.
Her anı kaydetmeye çalışmadan.
Her boşluğu telefonla doldurmadan.
Çünkü fark ettim ki...
Hayat ekranın içinde akmıyor.
Ekrana bakarken kaçırdığımız yerlerde akıyor.
Belki de en güzel anılar,
hiç fotoğrafını çekmediğimiz anlardır...
Geçen gün telefonumun şarjı bitti.
İlk başta canım sıkıldı.
Otobüsteydim.
Müzik yoktu.
Sosyal medya yoktu.
Mesajlara bakamıyordum.
Yapacak hiçbir şey kalmamıştı.
Mecburen etrafı izlemeye başladım.
Karşımda küçük bir çocuk camdan dışarıyı izliyordu.
Yan tarafta iki yaşlı amca sohbet ediyordu.
Bir çift sessizce el ele oturuyordu.
Şoför aynadan arkaya bakıp mırıldandığı şarkıya eşlik ediyordu.
İlk defa fark ettim.
Aynı otobüste onlarca hayat vardı.
Hepsinin ayrı bir derdi.
Ayrı bir hayali.
Ayrı bir hikâyesi...
Ben ise aylardır başımı telefondan kaldırmadığım için bunların hiçbirini görmemiştim.
O gün eve gidince telefonumu şarja taktım.
Ama kendime de bir söz verdim.
Bazen hayatı sadece yaşamak için yaşayacağım.
Her anı kaydetmeye çalışmadan.
Her boşluğu telefonla doldurmadan.
Çünkü fark ettim ki...
Hayat ekranın içinde akmıyor.
Ekrana bakarken kaçırdığımız yerlerde akıyor.
Belki de en güzel anılar,
hiç fotoğrafını çekmediğimiz anlardır...
