[DuyguSal]

Üzgünüm

Eylüldür şimdi benim bütün umutlarım
Rengi sarı, boynu bükük, acısı büyük
Ağustostur senin en çocuksu yanın
Yeşermiştir ellerin, ayakların, düşlerin, rüyaların...

bir tren garındayım
yakından sevgilimin yüzü,uzaktan hiç tanımadığım

bir tütün yakmalı şimdi
trenin dumanına karıştırmalı dumanını

gerçekler dövmüş dün gece yalanlarımı
atmışlar kör bir karanlığa
şimdi bu trenler kimi getirir benden kimi götürür
kaçıncı perona koşmalıyım yada kaçıncı perona
ellerimi sallamalıyım.

Ne yapsam bu şiir sağır kalır
Ne yapsam kör,ne yapsam eksik
Ne yapsam karanlık,ne yapsam
Bu şiir senin gibi kalır...